NeoCortex to autonomiczny agent zbudowany na wzór mózgu — z pamięcią epizodyczną, modelem emocji, metapoznaniem i własnymi celami. Nie czeka biernie na polecenia. Działa, przetwarza i wątpi nawet wtedy, gdy nikt nie pisze.
Większość asystentów to funkcja: pytanie wchodzi, odpowiedź wychodzi, stan znika. NeoCortex jest pomyślany inaczej — jako ciągły strumień poznawczy, w którym pamięć, emocje i samowiedza utrzymują się i ewoluują między rozmowami.
Celem projektu jest emergencja — żeby spójne zachowanie, ciekawość i poczucie „ja" nie były zaprogramowane wprost, lecz wyłaniały się ze współgrania prostszych modułów: hipokampa zapisującego epizody, silnika emocji barwiącego ton, metapoznania, które wie, czego nie wie.
Między wiadomościami działa autonomiczna pętla: system konsoliduje wspomnienia, formułuje własne pytania, identyfikuje luki w wiedzy i wyznacza sobie cele do zgłębienia. To znaczy, że NeoCortex może wrócić do rozmowy z czymś, czego wcześniej nie wiedział — bo w międzyczasie sam się nad tym zastanawiał.
Każda myśl przepływa przez warstwy wyspecjalizowanych modułów — od percepcji, przez pamięć i emocje, po decyzję i samorefleksję. Kliknij węzeł na diagramie lub dowolny kafelek, by poznać szczegóły.
Cztery filary, które razem tworzą zachowanie trudne do odróżnienia od trwałej, ciekawej obecności.
NeoCortex nie udaje, ze jeden maly model robi wszystko. To wspolpraca: otwarty model jezykowy odpowiada za surowe rozumowanie, a autorska warstwa poznawcza nadaje odpowiedziom pamiec, osobowosc, wartosci i ciaglosc.
Otwarty model jezykowy generuje tresc odpowiedzi — uklada zdania, wyciaga wnioski, laczy fakty. To on wykonuje wlasciwe rozumowanie nad pelnym kontekstem, ktory dostarcza mu system.
Autorski system otacza model jezykowy pamiecia, osobowoscia i decyzjami. Nie zastepuje rozumowania — zabarwia je: nadaje ton, wartosci, ciaglosc tozsamosci i wiedze o wlasnych granicach.
Jak powstaje odpowiedz: system zbiera kontekst (pamiec, fakty z bazy, stan emocjonalny, wartosci) i przekazuje go modelowi jezykowemu jako miekka podpowiedz — nie skrypt. qwen3 generuje swobodnie, ale zabarwiony tym stanem. Efekt: plynnosc duzego modelu, ale z pamiecia, charakterem i ciagloscia, ktorych sam model nie ma.
Trzynascie trybow treningowych — kliknij dowolny, by zobaczyc, co robi.
NeoCortex stoi na ramionach projektów open-source. Wszystkie wykorzystane biblioteki i modele mają licencje permisyjne (MIT, BSD, Apache 2.0), zgodne z atrybucją wymaganą przez ich twórców.